مقام رضا و تسلیم ، والاترین مقام معنوی است که عارفان دلسوخته در سیر و سلوک خود سال های
طولانی ریاضت میکشند تا بدان نائل شوند . آن هم برسند یا نرسند .
امام حسین (ع ) با نهضت خود به دنیا اثبات کرد که رضای الهی از همه چیز نزد او بالاتر است .
او حاضر شد برای اثبات عبودیت و بندگی خود در محضر پروردگار از جان خود و عزیزانش بگذرد و خاندان
و عزیزانش اسیر دشمن شدند.
و لذا یکی از برنامه های تبلیغی امام حسین (ع) این بود که در طول نهضت کربلا مردم را به اطاعت از
فرامین الهی فرا میخواند و از مخالفت با دستورات خداوند بر حذر میداشت .
وقتی محمد بن حنیفه در مکه نزد حسین امد ، مهار ناقه اش را گرفت و گفت : برادر جان! مگر تو به من
وعده ندادی که در سخن من تامل کنی و در رفتن به سوی عراق تجدیدنظر نمایی ؟
امام حسین (ع) : برادر جان ! پس از رفتن تو رسول خدا (ص) در عالم خواب نزد من آمد و فرمود : یا 
یا حسین ! " اخرج الی العراق فان الله قد شاء ان یراک قتیلا "
ای حسین ! برو بسوی عراق ، زیرا خداوند مایل است تو را کشته ببیند .
محمدبن حنیفه گفت : انا لله و انا الیه راجعون . اکنون که برای کشته شدن میروی ، این زنها را برای چه
با خود میبری ؟
حسین (ع) فرمود : رسول خدا (ص) به من فرمود : " ان الله قد شاء ان یراهن سبایا " خداوند میخواهد
این زنان را نیز اسیر ببیند .
ظهر عاشورا در مقابل آن لشگر بیرحم که به قصد کشته شدن وی در مقابلش صف کشیده بودند و
تیراندازان بدن مطهر امام (ع) را هدف قرار داده بودند ، نمازش را خواند و دل را به معبودش سپرد و سر
انجام اینکه هنگام شهادت وقتی از ذوالجناح به زمین افتاد و عرضه داشت :
" الهی رضی بقضائک ... تسلیما لامرک ... لا معبودا سواک "
آری حسین عاشق خدا بود و خود را فدای راه معبودش نمود . شاعر زبانحال عارفانه و عاشقانه حسین
بن علی (ع) را هنگام شهادت چه زیبا حکایت میکند :
خدای من ! همه چیز را به عشق تو رها کردم . زن و فرزندانم را یتیم نمودم تا تو را ببینم . اگر در راه
عشق قطعه قطعه ام کنی ، دل از تو برندارم و مهر به دیگری نورزم..

قرآن به جز از وصف علی آیه ندارد/ایمان  به جز از حب علی پایه ندارد

گفتم بروم سایه لطفش بشینم/گفتا که علی نور بود سایه ندارد...

سلام دوستان.عید سعید غدیر برهمه ی محبینش که شما باشید مبارک باد؛واقعا باعث افتخارمونه که شیعه هستیم.

پروردگارا!ما رو از شیعیان واقعی علی بن ابی طالب(ع)قرار بده.انشاالله.

کمال جویی انسان بحث روشنی است . خداوند در قرآن نه تنها می فرماید انسان کمال جو است
بلکه انسان را مخلوق کمال مطلق که همان کامل ترین وجود است می داند و از آنجا که خالق عین
کمال مطلق میباشد ؛ مخلوق همیشه به سمت خالق در حال سیر و سلوک است .
خداوند همه این سخنان را با هم بیان فرموده است . این آیه حاوی ذکر است که این ذکر بسیار
معروف و کوتاه است . باید این ذکر را بسیار تکرار کنیم حتی وقتی که خبر بدی به ما میرسد .
متاسفانه ما این جمله را فقط در شنیدن مرگ کسی به زبان می آوریم در حالی که باید هر مشکلی
و مصیبتی که برای ما رخ داد این ذکر شریف را یاد آور شویم .
قرآن میفرماید :" انا لله و انا الیه راجعون " همه از خداییم و به سوی خدا بازمیگردیم .
این آیه نشانه میدهد که ما از خدا هستیم . مگر کمالی بالاتر از حضرت حق وجود دارد ؟
او کمال مطلق است . نکته مهمی که درین آیه وجود دارد این است که این آیه بعد از گفتن " انا " لفظ
جلاله " الله " را بیان میکند . وقتی بزرگان واژه الله را معنی میکنند میفرمایند : " الله " یعنی وجودی که
مستجمع جمیع صفات کمال است . یعنی شما هر کمالی را که برای خود می خواهید آن کمال مربوط
به خدا می شود از آن خداوند است " صفات الهی " به دو بخش تقسیم می شوند ؛ صفات جمالی و
صفات جلالی .
اگر بخواهیم جمالیه و جلالیه را در یک جا جمع کنیم همه آنها در لفظ مقدس " الله " جمع می شود .
این آیه به موضوع کمال مطلق اشاره می کند و می فرماید همه ما ، مال او هستیم ، ملک او هستیم
و به سوی او هم در سیر و حرکتیم .

یا علی بن موسی الرضا
زائری بارانی ام آقا به دادم میرسی؟
بی پناهم خسته ام تنها به دادم میرسی؟
گرچه آهو نیستم اما پر از دلتنگیم،
ضامن چشمان آهوها به دادم می رسی؟
من دخیل التماسم را به چشمانت بسته ام،
هشتمین دردانه زهرا به دادم میرسی؟...
میلاد هشتمین دردانه زهرا(س)،افتخار ایرانیان ،حضرت علی بن موسی الرضا(ع)برهمه ی محبینش مبارک باد.

نافله ای که جبران کننده ئ نواقص نمازها است
ابوحمزه ثمالی نقل می کند:"امام سجاد(ع)را دیدم،درحالی که نماز می خواندند،در همین حال،عبا از دوششان افتاد؛اما ایشان عبا را بر نداشتند تا این که نمازشان به پایان رسید.وقتی علت را ازایشان پرسیدم،حضرت فرمودند:وای برتو!آیا نمیدانی در حضور چه کسی ایستاده بودم؟نماز بنده پذیرفته نمی شود،مگر به مقدار توجه وحضور قلبش!گفتم:جانم به فدایت!در این صورت ما هلاک شده ایم.حضرت فرمودند:خیر،این قدر که شما سخت می گیرید نیست.خداوند کاستی های شما را به وسیله نافله تکمیل می کند.
نافله یعنی چه؟نافله به معنای کارهای مستحبی است وفقط نماز مستحبی را دربر نمی گیرد؛بنابراین هر کاری که می خواهیم انجام دهیم باید در حضور خداوند باشیم ونماز،کمال حضور است.
حضرت آیت الله بهجت توسل به امام زمان(ع)را نوعی نافله دانسته اند.همچنین وقتی حضرت اسحاق(ع)می خواست به دنیا بیاید،ملائکه نزد حضرت ابراهیم (ع)رفتند وآمدن اسحاق (ع)را به او بشارت دادند.خداوند در سوره ء انبیا،می فرماید: [و وهبنا له اسحاق ویعقوب نافلة وکلا جعلنا صالحین] ؛"ما وجود یعقوب واسحاق را نافله قراردادیم." پس وقتی اسحاق ویعقوب (ع) برای حضرت ابراهیم(ع) نافله هستند،امام زمان(ع) به طریق اولی برای ما نافله خواهند بود.
حرف آخر این که متوسل شدن به امام زمان (ع) خشوع را بالا می برد واگر دست خود را در دست این بزرگان قرار دهیم،  انشا الله به رتبه بالاتری دست خواهیم یافت.

حضورپیامبر اکرم(ص)دروقت اقامه نماز
خیلی جالب است!وقتی درپایان نمازمی گوییم:"السلام علیک ایهاالنبی ورحمة الله وبرکاته،السلام علینا وعلی عبادالله الصالحین،السلام علیکم ورحمة الله وبرکاته"؛ یعنی رسول خدا(ص)ودیگر بندگان صالح خداوند حاضر هستند وما در محضر آنان نماز خوانده ایم واین چنین به آن عزیزان به صورت ضمائر حاضر(السلام علیک،السلام علیکم)سلام می کنیم.
امام باقر(ع)می فرماید:نماز،نخستین چیزی است که در قیامت از آن سوال می شودو اگر پذیرفته شود،دیگر عبادت ها نیزپذیرفته خواهد شد.اگرنماز در وقت خودش ودرحالی که سفید ونورانی است به سوی صاحبش برود،خداوند هم تورا در می پذیرد؛زیرا به آداب وشرایط نماز احترام گذاشته ای؛اما اگر نماز درغیروقتش ودر حالیکه تیره وتار است به سوی صاحبش برود،خداوندهم تورا تباه می سازد؛زیرابه آداب وشرایط نماز احترام نگذاشته ای.(فروع کافی ج3ص30)
رسول خدا(ص)فرمودند:هرکس دو رکعت نماز بخواند،در حالی که چیزی از امور دنیا در قلبش خطور نکند،خداوند اورا می آمرزد؛بنابراین دو رکعت نمازبا حضور قلب بخوانید تا آمرزیده شوید.همیشه وقتی کارها خیلی سخت می شود،می رویم پیش پدر حقیقی مان.
رسول خدا فرمودند:«من وعلی(ع)،پدران این امت هستیم»؛بنابراین حضرت علی (ع) ورسول خدا(ص)پدران واقعی ما هستند وما باید در سختی ها به آنها متوسل شویم وچون قبول شدن نماز وحضور قلب داشتن خیلی سخت است باید در خانه آنها را بزنیم وازآنها کمک بگیریم.

یاوران ما در خرق حجاب
باید بدانیم که حجاب ها به واسطه ی امام(ع)برداشته می شود ونماز قبول می شود.عالم حقیقی کسی است که نسبت به امام زمانش معرفت حقیقی داشته باشد:«من مات ولم یعرف امام زمانه مات میتة جاهلیة» "هرکس بمیرد،در حالی که امام زمانش را نشناخته باشد به مرگ جاهلیت مرده است."کسی می تواند در نماز خود به اهل بیت (ع) متوسل شود که نسبت به آنها شناخت ومعرفتی داشته باشد وحضور امام زمان خود را حس کند.
آن چیزی که در مورد بحث نماز بسیار با اهمیت وقابل توجه است،خشوع وحضور قلب است که با حضور امام(ع)میسر       می شود. شما وقتی می خواهید وسیله ی سنگینی را از زمین بردارید چکار می کنید؟طبیعی است که از چند نفر کمک می گیرید،حالا اگر یک فرد قوی در کنار شما باشد،دیگر نگران نیستید.وقتی در نماز به امام زمان (عج)یا یکی از ائمه (ع) توسل داشته باشید،حجاب ها برداشته می شود ونماز مورد قبول قرار می گیرد.در حقیقت باید در حضور امام(ع)نماز خواند.

رفع حجابها دروقت اقامه نماز
یکی از سوال هایی که ازمحضر آیت الله بهجت پرسیده شد این است که اگر بخواهیم درانجام فرمان های خداوند به خصوص نماز، خشوع داشته باشیم چه کنیم؟
ایشان فرمودند:هنگام خواندن نماز به امام زمان (عج)متوسل شوید.این امرشمارا خاشع می کند.
خیلی عجیب است! مثل اینکه همه چیز حجاب است،الا امام زمان (ع).در هر کاری مراتب باید رعایت شود حتی در آب خوردن.اگر آب را درظرفی مثل لیوان یا دردستتان نگیرید،امکان آشامیدن وجود ندارد.
اگر انسان مراتب را حفظ نکند،این امر به هیچ وجه امکان پذیر نمی شود.امام زمان (ع)در این جا وارد صحنه می شود،او می خواهد دستگیری کند.اگر دقت کنید وقتی یک بچه به همراه پدرش به مجلسی وارد می شود،همه به او احترام می گذارند وبه اوتوجه می کنند؛ درحقیقت آنها با احترام گذاشتن به آن بچه، به پدر اواحترام گذاشته اند؛ بنابراین کسیکه می خواهد با خدا صحبت کند(نماز بخواند)ودر مهمانی خدا شرکت کند باید با بزرگ تر خود در جلسه حضور یابد وبه یکی از ائمه که پدران حقیقی ما هستند متوسل شود.
پیامبر اکرم(ص)فرمودند:"من وعلی (ع)پدران این امتیم"ووقتی از لطف ورحمت الهی کمک بگیریم،مسلما نمازمان مورد قبول درگاه احدیت قرار می گیرد؛درواقع خداوند که میزبان است ،نماز ما را به احترام اهل بیت (ع) باتمام کاستی ها ونواقصی که داردمورد قبول،لطف ومرحمت خود قرار می دهد.امام هادی (ع)درزیارت جامعه کریمه می فرمایند"(بموالاتکم تقبل الطاعة المفترضة ")«به واسطه شما امامان است که اطاعت لازم (نماز واجب من)قبول می شود.

یا علی
نه فقط مسجدیان سر به گریبان تواند
نغمه توامشب وفردا همه گریان تواند
دامنت با چه گنه سرخ شد از خون سرت
ای که خلق  دو جهان بسته به دامان تو اند
ای به خون پخته بگوکیسه خرمات کجاست؟!!
فقرا منتظر سفره ی احسان تواند
کودکانی که گرسنه همه رفتند به خواب
به عزیزان توسوگند عزیزان تواند
نخل ها ازعطش اشک تو بودند به سر
چا ه ها منتظر ناله ی پنهان تواند
آسمان شیفته حال نماز شب تو
کوهها منتظر نغمه ی قرآن تواند
اشک مظلومی تو می چکد ازدیده ی ما
پارهای دل ما برگ گلستان تواند...

شهادت مظلوما نه ی علی ابن ابی طالب،امام اول شیعیان برهمه ی محبینش تسلیت باد.

روحیه های متفاوت درموضوع حجاب ها
بعضی ها ادعایی ندارند وبا شنیدن یک داستان،منقلب می شوند،گریه می کنند،توسل پیدا می کنند،نمازشان را قشنگ تر می خوانندو...؛اما کسانی هم هستند که هنگام خواندن نماز،حواس شان به درست خواندن نماز،یعنی ادا کردن صحیح واژه ها یا دقت درمعانی آنهاست وبه خود غره هستند ومی گویند:ما نمازمان رابدون غلط خواندیم.
حالا باید از این آدم ها پرسید:پس چه وقت نماز می خوانیدوبا حضرت حق سخن می گویید؟!
نماز یعنی او را دیدن،توجه داشتن به تلفظ واژه ها یا معانی کلمات ،خود حجابی است که باید کنار رودوبهترین راه برای  خرق حجب این است که خود را در محضر خداوند حس کنیم.
امامان معصوم علیهم السلام آن جنان در محضر حضرت حق خود را میدیند که با خواندن قرآن،بیهوش می شدند.امام صادق (ع) وتی در نماز به آیه ی «ایا ک نعبد وایاک نستعین»می رسند،آن را چندبارتکرارمی کنندوبیهوش می شوند،وقتی بهوش می آیند وعلت را از ایشان می پرسند،امام(ع)می فرمایند«وقتی داشتم این آیه را می خواندم وتکرار می کردم،صدارا از صاحب کلام شنیدم».
این مطلب،یعنی حجابی بین امام صادق (ع)وخداوند وجود نداشته است. انشاالله خداوند توفیق دهد که حجاب ها کنار روند.